Home Uncategorized Hij valt soms nog steeds in slaap aan de borst
Diep in slaap aan de borst

Hij valt soms nog steeds in slaap aan de borst

bij Mildred

Mijn arm is zwaar van het lijfje dat volledig ontspannen is weggezakt in een diepe slaap. Om me heen is het rumoerig: bij de buurvrouw spelen kinderen in de tuin, een tractor rijdt over het land achter ons huis en een vuilniswagen leegt containers. En midden in dat geroezemoes slaapt mijn 15 maanden oude peuter aan de borst. 

Het is lang geleden dat we een moment als dit hadden. Hij viel tot elf maanden altijd aan de borst in slaap, maar daarna begon hij steeds vaker te spelen als hij genoeg had gedronken. Tot elf maanden voelde het ook als een vervelende verplichting af en toe – ging hij slapen, dan was ik nodig.

Toch voelde het vreemd toen hij me niet meer nodig had om in slaap te vallen. Het begon eerst overdag: dan kon ik hem wakker in bed leggen en viel hij na wat spelen zelf in slaap. Hij had zelfs mijn aanwezigheid niet nodig om te kunnen ontspannen.

Daarna gebeurde het ’s avonds steeds vaker dat hij overeind kroop na het drinken en nog wat ging rommelen in zijn bed voordat hij zijn oogjes dichtdeed.

En toen kwam er ook ’s nachts een punt dat hij na wat schuiven en gekreun weer zachtjes zelf in slaap viel. Ik lag ernaast te wachten tot hij weer zijn ogen dichtdeed, me afvragend of hij me nog nodig had.

Sinds een paar weken is hij van zijn ochtendslaap af, maar soms zijn de ochtenden nog te lang om het helemaal vol te houden tot de middag. Op zijn stevige beentjes waggelt hij naar me toe. Zijn zachte gejammer klinkt zielig en vermoeid.

Als hij vlakbij me is, steekt hij zijn armpjes in de lucht om opgetild te worden. Voorzichtig til ik zijn warme lijfje op en zet hem op mijn schoot. Doelgericht trekt hij aan mijn shirt, alsof hij vragen wilt ‘mag ik wat drinken?’. Als hij drinkt, slaat hij zijn grote, blauwe ogen naar me op met een zucht van tevredenheid.

Ik staar naar hem. Een paar maanden geleden had ik niet kunnen denken dat borstvoeding geven zo makkelijk en vanzelfsprekend zou worden. Zijn handje glijdt door mijn haar, en hij streelt het terwijl zijn oogjes zwaar worden.

De kinderen bij de buurvrouw gillen van plezier, de vuilniswagen rijdt telkens kleine stukjes tot de volgende container. De tractor bromt terwijl hij heen en weer rijdt over de akker. En dan vallen zachtjes zijn ogen dicht. Eerst vliegen ze nog een paar keer open, en als hij ziet dat ik naar hem kijk, verschijnt er een lome glimlach op zijn gezicht.

Ik staar een tijdje weg, zodat ik hem niet telkens stoor. Als ik na een minuutje weer naar hem kijk, ligt hij volkomen op zijn gemak te slapen.

Met een glimlach kijk ik naar zijn gezichtje. De ogen zijn gesloten en zijn gezichtje is helemaal ontspannen. Zijn handje ligt over de borst. Af en toe geeft zijn beentje een trap, alsof hij aan het vechten is. Mijn arm voelt zwaar en ik bedenk alles dat ik nog wil doen voordat ik mijn dochtertje van school moet halen.

Maar voor nu staat de hele wereld stil. Ik kijk naar de haartjes die zo langzaam groeien. Naar de lange wimpers die op zijn wangen rusten. Ik aai zijn ruggetje met één hand, voel zijn ribbetjes onder mijn vingers. Zachtjes streel ik zijn voorhoofd en wangen, die heerlijke zachte wangetjes.

Ik word overspoeld door liefde voor dit kleine, soms zo koppige kindje. Dit zijn de kleine momenten die tellen. En dus zet ik alles wat ik nog wilde doen uit mijn hoofd, en kijk naar hem. Ik drink zijn kleine gezichtje in, hoe ik zijn buikje voel uitzetten en inzakken op zijn ademhaling. Ik voel hoe zacht en gaaf zijn huid nog is.

En zo zitten we daar, vijf minuten, tien minuten, een kwartier. De wereld staat stil, en ik geniet van het geroezemoes om ons heen, de zon, de warmte en de nabijheid van dit jongetje dat al geen baby meer is. Het is echt waar: de dagen zijn soms lang – veel te lang -, maar de jaren zijn zo kort.

En daarom geniet ik van dat kwartiertje dat ik zijn warme lijfje in mijn armen houd, tot hij weer wakker wordt om weg te rennen op zijn kleine beentjes. Maar voor nu… voor nu is er alleen dit moment.

 

Dit vind je misschien ook interessant

3 reacties

Floor 24 april 2018 - 19:15

Hallo Mildred, ik heb net eea gelezen op je site. Prachtig hoe je je kinderen groot brengt en volgt in hun tempo. Zelf heb ik een ik je van 5mnd die alleen slaapt aan de borst en die ik vervolgens rustig in bed kan leggen. Op zich prima en ik heb ook wel vertrouwen dat het haar op een gegeven moment ook wel zal lukken zonder mij, maar nu is het probleem dat ik weer buitens huis aan het werk moet en er dus niet altijd ben. Heb jij wellicht helpende tips voor vader en oppas? De fles is geen optie want die weigert ze compleet, ze drinkt wat van een lepeltje ter overbrugging. Hoor je graag

Reply
Mildred 25 april 2018 - 07:30

Ik kan me voorstellen dat dat voor stress zorgt, lastig! Vaak heeft een baby vrij snel door dat jij er niet bent – en dus de borst ook niet. Een baby zoekt dan een andere manier om in slaap te vallen. Afhankelijk van wat de vader en oppas wil doen, zou je kunnen kiezen voor in slaap wandelen/wiegen, maar je kan ook kijken of ze misschien wel in haar eigen bed in slaap wilt vallen. Mijn zoontje sliep bij mij enkel en alleen met de borst, maar bij alle anderen sliep hij zelfstandig in zijn bedje.

De kans is wel groot dat je dochtertje de eerste dagen erbij huilt. Spanning ontladen, ontwenning en verdriet zal er dan uitkomen. Zolang haar vader en oppas bij haar blijven, haar geruststellen en haar haar verhaal laten vertellen in tranen, zijn deze tranen geen enkel probleem. Gewoon vasthouden, strelen, zachtjes uitleggen dat het inderdaad vreemd is zonder mama maar dat papa ook voor haar zorgt, zal haar het vertrouwen geven ook dan genoeg te ontspannen. Als ze niet alleen wordt gelaten met haar tranen en andere verzorgers met liefde en genegenheid reageren, zal ze hiermee vooral leren dat ook anderen goed voor haar kunnen zorgen.
Voor wat betreft het flesweigeren: je kan kijken of ze wel wilt drinken uit een difrax-bekertje. Vaak drinken baby’s daar wel uit als ze geen fles willen.
Succes!

Reply
Floor 26 april 2018 - 17:33

Dankjewel voor je reactie! Hier gaan we mee aan de slag!

Reply

Laat een reactie achter