Home Moeder zijn Je hoeft niet van elke minuut te genieten

Je hoeft niet van elke minuut te genieten

bij Mildred

Enigszins gehaast probeer ik twee kinderen mee te krijgen over de markt. Ik raak geïrriteerd en snauw “kom op nu, doorlopen, allebei!” Op precies dat moment stapt er een bejaarde dame op me af. “Oh, meisje, doe toch rustig aan. Geniet van elke minuut, want voor je het weet zijn ze groot. Ik heb zelfs al 4 achter-kleinkinderen.” En met een dromerige blik kijkt ze naar mijn kinderen. Maar soms… soms is het helemaal niet genieten. 

Geniet van het moment

Het is nogal een ding momenteel: we moeten meer mindful zijn. We moeten het moment omarmen. We moeten genieten alsof elke minuut de laatste is. 

Ook als ouders hoor je steeds vaker dat je elk moment moet vastgrijpen, moet méémaken, moet beleven. Je moet naar dat kroost kijken en vol liefde verzuchten dat het de meest prachtige, lieve, leuke kinderen zijn die je ooit hebt gezien. Sterker nog: dít moment is er maar één keer en daarna zijn ze gewoon weer een dagje ouder, weer een dagje zelfstandiger. 

Natuurlijk kloppen al die uitspraken, maar de sterke drang om volledig in het hier en nu te moeten genieten is absurd. We worden overspoeld met cursussen, nieuwsbrieven en zoete gedichtjes over de snel voorbij schietende baby- en kindertijd. Als je maar niet vergeet te genieten… 

Soms is het gewoon niet leuk

Ik ben groot voorstander van genieten. Genieten van je kinderen in plaats van werken, schoonmaken of wat voor jezelf doen. Maar dat doet níks af aan het feit dat je als moeder soms liever de deur uitloopt en nooit meer terugkomt.

Soms hebben kinderen een slechte dag. Soms heb je een baby die weigert om langer dan 30 minuten per keer te slapen – 24 uur per dag, 7 dagen per week. Soms is het gewoon ontzettend moeilijk om moeder te zijn en de dag door te komen tot het weer bedtijd is. 

Want hoe je het ook wendt of keert: het is een belachelijk veronderstelling dat je zou moeten genieten van doorwaakte nachten en ondergekalkte muren. Het is een absurd idee dat een moeder moet genieten van een peuter die keer op keer op keer driftbuien heeft omdat hij ‘zo lekker autonoom wil zijn’. En de gedachte dat we vol liefde naar ons kind moeten kijken terwijl het lieve kind de vierde set beddengoed onder spuugt is gewoon vreemd. 

Natuurlijk zijn dat ook momenten waarin we rust en geduld moeten uitstralen, maar mag het genieten gewoon éven wat minder moeten? 

Schuldgevoel als je niet geniet

Toen ik zwanger was van de eerste had ik een idee van een roze wolk en onwerkelijk veel liefde voor mijn kind. Dat werkte voor zo’n… 50% goed uit. De andere 50% was ik doodmoe, zwaar gestressed, geïrriteerd, overwerkt en ging ik gebukt onder het grote schuldgevoel dat ik niet elke vrije minuut haar vingertjes wilde tellen. 

Toen mijn tweede kwam, nam ik langer verlof en ik wist het zeker – nu ga ik optimaal genieten. Van de oudste én van de tweede. Maar mijn tweede was een slaapweigeraar als hij niet 1) een tepel in zijn mond had of 2) diep tegen je aangekropen lag. Hij huilde uren en uren, en al snel was het een waas van vermoeidheid, snot en tranen – en het was allang niet meer duidelijk wie het meeste huilde. 

En ondertussen hoorde ik de klok tikken: hij is maar zo kort klein, ik moet hier intens van genieten. Ik moet het prima aankunnen dat hij maar huilt en huilt. Ik moet genieten van de lachjes, de zonnestraaltjes, de momenten dat hij met z’n ogen dicht tegen me aan in slaap valt. 

Het schuldgevoel drukte steeds zwaarder: wat was er mis dat ik níét van elke seconde kon genieten. Waarom genoot ik niet met volle teugen van deze bijzondere tijd met een aanhankelijke baby? 

Het antwoord is heel simpel: het is gewoon niet altijd genieten. Gebroken nachten, een huilende baby en een onzekere peuter met driftbuien zíjn helemaal niet leuk. En als je zelf op het randje van instorten balanceert door een slaaptekort, is er weinig over om van te genieten. 

Loslaten is belangrijker dan genieten

Je kan niet altijd genieten. Het is bovenmenselijk om te zeggen dat elke minuut de moeite waard is om te koesteren. Er zijn soms minuten, uren, dagen of zelfs weken dat er weinig te genieten valt. Dat is niet erg. Moeder zijn is ontzettend lastig en soms ook gewoon ontzettend eenzaam: het lijkt alsof je de enige bent die niet van elke seconde geniet. 

Veel belangrijker is het om los te laten. Laat maar los dat je baby door moet slapen. Leg de stroom aan adviezen naast je neer. Vergeet het huishouden een dag en kruip gewoon op de bank om bij te komen. Laat de verwachting los dat het allemaal maar genieten is. Dat is het niet. 

En soms is er een dag die opeens oplicht in een rij van donkere dagen. Een dag dat je ineens geniet van de kleine, stomme dingen die je de hele week al irriteren. Geniet er dan van dat je zo’n dag hebt, maar laat het los als je de volgende dag minder verlicht bent. Schrijf het op om het te onthouden, en that’s it. Morgen is weer anders. 

Als genieten te lang niet lukt

Het kan gebeuren dat het niet lukt om te genieten. En voor een bepaalde periode is dat helemaal niet erg – moeder zijn is nou eenmaal niet altijd even makkelijk. Heb je het idee dat er meer aan de hand is? Praat dan met iemand over je gevoelens. Als je dat liever niet doet met je vriendinnen, partner of familie, ga dan eens langs de huisarts. Alleen al praten over negatieve gevoelens kan heel erg helpen om een stap de goede kant op te zetten. Je bent niet de enige die niet constant geniet.

 

Dit vind je misschien ook interessant

Laat een reactie achter